การเทรดไม่ใช่การเดา

แต่คือการตัดสินใจภายใต้ความไม่สมบูรณ์

การเข้าใจการเทรดว่าเป็น “การเดา”
เป็นการตีความที่ง่าย แต่ไม่ถูกต้อง

ในความเป็นจริง การเทรดคือกระบวนการตัดสินใจภายใต้เงื่อนไขเดียวกับศาสตร์อื่น ๆ ที่ต้องเผชิญกับความไม่แน่นอน เช่น เศรษฐศาสตร์ การแพทย์ หรือการบริหารความเสี่ยง
นั่นคือ ไม่มีข้อมูลครบถ้วน และไม่มีคำตอบที่แน่นอน

ความไม่สมบูรณ์ของข้อมูลเป็นโครงสร้างพื้นฐานของตลาด

ตลาดการเงินไม่เคยให้ข้อมูลที่สมบูรณ์ด้วยเหตุผลเชิงโครงสร้าง ได้แก่

1. ข้อมูลทั้งหมดเป็นข้อมูลย้อนหลัง
ราคาที่ปรากฏบนกราฟสะท้อนธุรกรรมที่เกิดขึ้นแล้ว
ไม่ใช่การรับประกันสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป

2. ข้อมูลแต่ละชุดสะท้อนมุมมองที่ต่างกัน
ราคา, ปริมาณ, ความผันผวน, หรือ Timeframe ที่ต่างกัน
ล้วนเป็นเพียง “ชิ้นส่วน” ของภาพรวม ไม่ใช่ภาพทั้งหมด

3. เหตุการณ์ภายนอกไม่สามารถถูกรวมไว้ในโมเดลได้ทั้งหมด
ข่าว, พฤติกรรมฝูงชน, การเปลี่ยนแปลงสภาพคล่อง
เป็นปัจจัยที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้อย่างสมบูรณ์

ดังนั้น
การตัดสินใจในตลาดจึงเกิดขึ้นบนข้อมูลที่ ไม่ครบโดยธรรมชาติ

ความแตกต่างระหว่าง “การเดา” กับ “การตัดสินใจ”

การเดา (Guessing) มีลักษณะสำคัญคือ

• ไม่มีกรอบเหตุผลที่ชัดเจน
• ไม่สามารถอธิบายได้ว่าถ้าผิด เกิดจากอะไร
• ผลลัพธ์ถูกใช้เป็นตัวตัดสินว่าความคิดนั้น “ถูกหรือผิด”

ในขณะที่การตัดสินใจ (Decision-making)

• เกิดจากกรอบข้อมูลและสมมติฐานที่กำหนดไว้ล่วงหน้า
• แยก “คุณภาพของการตัดสินใจ” ออกจาก “ผลลัพธ์ระยะสั้น”
• ประเมินความเสี่ยงก่อนประเมินผลตอบแทน

จุดสำคัญคือ
การตัดสินใจที่ดี สามารถให้ผลลัพธ์ที่แย่ได้
และการตัดสินใจที่แย่ ก็สามารถให้ผลลัพธ์ที่ดีได้เช่นกัน

ทำไมความแม่นยำไม่ใช่ตัวชี้วัดคุณภาพการตัดสินใจ

ในระบบที่มีความไม่แน่นอนสูง
ความแม่นยำ (Accuracy) ไม่ใช่ตัวชี้วัดหลักของความถูกต้อง

ตัวอย่างเช่น

• กลยุทธ์ที่ถูกต้อง 40% แต่อัตราส่วนความเสี่ยงต่อผลตอบแทนเหมาะสม
• กลยุทธ์ที่ถูกต้อง 70% แต่ขาดการควบคุมความเสี่ยง

ความแม่นยำจึงไม่สะท้อนคุณภาพของกรอบการตัดสินใจ
แต่สะท้อนเพียงผลลัพธ์บางช่วงเวลาเท่านั้น

การเทรดในฐานะปัญหาเชิงการตัดสินใจ (Decision Problem)

หากมองการเทรดในเชิงโครงสร้าง
มันคือปัญหาประเภทเดียวกับ

• การตัดสินใจลงทุนภายใต้ความไม่แน่นอน
• การจัดสรรทรัพยากรภายใต้ความเสี่ยง
• การตัดสินใจซ้ำ ๆ ในสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลง

คำถามหลักจึงไม่ใช่
“ราคาจะไปทางไหน”

แต่คือ
“ภายใต้ข้อมูลที่มี ความเสี่ยงและความคาดหวังอยู่ในระดับใด”

บทบาทของระบบในการตัดสินใจ

ระบบที่ดีไม่ได้มีหน้าที่ “บอกคำตอบ”
แต่ทำหน้าที่

• จำกัดกรอบการตัดสินใจ
• ลดอคติทางอารมณ์
• ทำให้การประเมินความเสี่ยงสม่ำเสมอ
• ทำให้ผลลัพธ์สามารถถูกวิเคราะห์ย้อนหลังได้

ระบบจึงเป็นเครื่องมือในการจัดการความไม่สมบูรณ์
ไม่ใช่เครื่องมือในการขจัดความไม่แน่นอน

สรุป

การเทรดไม่ใช่การเดา
เพราะการเดาไม่มีโครงสร้าง

การเทรดคือการตัดสินใจซ้ำ ๆ
บนข้อมูลที่ไม่สมบูรณ์
ภายใต้ความเสี่ยงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ความแตกต่างของผู้ที่อยู่รอดในระยะยาว
ไม่ได้อยู่ที่การทำนายถูกบ่อยแค่ไหน
แต่อยู่ที่การรักษาคุณภาพของการตัดสินใจ
ในสภาพแวดล้อมที่ไม่เคยให้คำตอบที่แน่นอน