ระบบดีแค่ไหน ถ้าคนใช้ไม่เป็นก็พัง

ปัญหาของการล้มเหลวในการเทรด ไม่ใช่เพราะระบบไม่ดีพอ
แต่เพราะ ความสามารถของผู้ใช้ ไม่สอดคล้องกับสิ่งที่ระบบถูกออกแบบมาให้ทำ

ระบบจำนวนมาก “ถูกต้อง” ในเชิงตรรกะ
แต่ “พัง” ในโลกจริง — ไม่ใช่เพราะมันผิด
แต่เพราะ คนใช้มันผิดบทบาท

ระบบที่ดีในเชิงวิศวกรรม
มักถูกออกแบบมาเพื่อ

แต่ผู้ใช้จำนวนมากกลับมองระบบว่า

เมื่อความคาดหวัง สวนทางกับบทบาทของระบบ
ความเสียหายจึงเริ่มตั้งแต่วันแรก

ระบบระดับสูงไม่พังเพราะความผิดพลาดเล็กน้อย
แต่มักพังเพราะ การใช้เกินขอบเขต

เช่น

ใช้เครื่องมือที่ออกแบบมาเพื่อ “วิเคราะห์ Theme”
→ แต่เอาไปตัดสินใจเข้า Order ตรง ๆ
ใช้ระบบที่ต้องการ Multi-Timeframe
→ แต่ตีความจาก Timeframe เดียว
ใช้ระบบที่ออกแบบให้ “ชะลอการตัดสินใจ”
→ แต่เอาไปเร่งการเข้าเทรด

ระบบไม่ได้ผิด
แต่ผู้ใช้ ข้ามขั้นตอนที่ระบบถือว่าสำคัญ

แทนที่จะปรับตัวให้เข้ากับระบบ
ผู้ใช้มักพยายาม

ผลลัพธ์คือ
ระบบถูกทำลาย “เชิงโครงสร้าง” โดยไม่รู้ตัว

มันไม่ใช่ระบบเดิมอีกต่อไป
แต่เป็น เวอร์ชันที่เอาใจอารมณ์ผู้ใช้

สัญญาณอันตรายไม่ได้เริ่มจาก Equity Curve
แต่มาจากพฤติกรรม เช่น

เมื่อถึงจุดนี้
ต่อให้ระบบดีแค่ไหน
ผลลัพธ์ก็ไม่สามารถสะท้อนคุณภาพของมันได้อีก

คำถามที่สำคัญไม่ใช่

ระบบนี้แม่นแค่ไหน?

แต่คือ

ผู้ใช้คนนี้ เหมาะกับระบบนี้หรือไม่

เพราะระบบบางประเภท

ถ้าผู้ใช้ไม่พร้อม
ระบบจะไม่ช่วย — และอาจทำร้ายมากกว่าเดิม

ระบบไม่ได้พังเพราะมันไม่ดี
แต่พังเพราะมันถูกใช้ผิดบริบท ผิดบทบาท และผิดความเข้าใจ

และในโลกความจริง
ระบบไม่เคยมีโอกาสพิสูจน์ตัวเอง
ถ้าคนใช้ยังไม่เข้าใจว่า
หน้าที่ของระบบคือ “ช่วยคิด” ไม่ใช่ “รับผิดชอบแทน”

นี่ไม่ใช่ปัญหาเทคนิค
แต่มันคือ ปัญหาเชิงโครงสร้างของการตัดสินใจ