ความกลัวกับความโลภ — คุณกำลังใช้อันไหนตัดสินใจอยู่
ทั้งสองอารมณ์นี้ไม่ได้บอกตัวเองว่าเป็นอันตราย — มันปลอมตัวเป็นเหตุผล
Warren Buffett เคยพูดว่าให้กลัวเมื่อคนอื่นโลภ และโลภเมื่อคนอื่นกลัว ประโยคนั้นดูเหมือนกลยุทธ์การลงทุน แต่จริงๆ มันพูดถึงอะไรบางอย่างที่ลึกกว่านั้น — มันพูดถึงความสามารถในการรู้จักตัวเองว่ากำลังอยู่ในอารมณ์ไหน
เพราะปัญหาของทั้งความกลัวและความโลภคือ ทั้งคู่ไม่ได้รู้สึกเหมือนอารมณ์ มันรู้สึกเหมือน เหตุผล
หน้าตาของความกลัวและความโลภในการเทรด
ความกลัว
- ปิด take profit เร็วเกินไป
- ไม่กล้าเปิดออร์เดอร์แม้ setup ชัด
- เลื่อน stop loss ออกไปเรื่อยๆ
- รีบออกจากเทรดที่ยังดีอยู่
- หยุดเทรดหลังขาดทุนนานเกินไป
ความโลภ
- เพิ่ม size เกินกว่าแผน
- เปิดออร์เดอร์โดยไม่มี setup
- ไม่ยอม take profit ตามที่ตั้งไว้
- เพิ่มออร์เดอร์กลางดึกเพราะตื่นเต้น
- ไล่ราคาที่วิ่งไปแล้ว
ความกลัวบอกว่า "ระวังไว้ก่อน" ความโลภบอกว่า "ครั้งนี้แน่นอน" — ทั้งคู่ฟังดูสมเหตุสมผลในขณะนั้น
ทำไมมันปลอมตัวได้เก่ง
ความกลัวปลอมตัวเป็นความระมัดระวัง คุณบอกตัวเองว่า "ฉันแค่ conservative" หรือ "ฉันรอ confirmation อีกนิด" ทั้งที่จริงๆ คือกลัวขาดทุน ความโลภปลอมตัวเป็นความมั่นใจ คุณบอกตัวเองว่า "ครั้งนี้ชัดมาก ควรเพิ่ม size" ทั้งที่จริงๆ คืออยากได้มากกว่าที่แผนอนุญาต
ความแตกต่างอยู่ที่ว่าการตัดสินใจนั้นมาจากแผนหรือมาจากอารมณ์ในขณะนั้น ถ้าต้องอธิบายให้คนอื่นฟังไม่ได้ว่าทำไมถึงทำแบบนี้โดยไม่พูดถึงความรู้สึก — นั่นคืออารมณ์ที่กำลังขับเคลื่อน
ถามตัวเองก่อนทุกการตัดสินใจ
Self-check ก่อนกดปุ่ม
เป้าหมายไม่ใช่ไม่มีอารมณ์
หลายคนเข้าใจผิดว่าเทรดเดอร์ที่ดีต้องไม่มีความกลัวหรือความโลภ นั่นเป็นไปไม่ได้ และไม่ใช่เป้าหมาย เป้าหมายคือการ รู้จักอารมณ์ เร็วพอที่จะไม่ยอมให้มันขับเคลื่อนการกดปุ่ม
เทรดเดอร์ที่รู้ว่าตัวเองกลัวอยู่ แต่ยังทำตามแผน — เก่งกว่าเทรดเดอร์ที่ไม่รู้สึกอะไรเลยแต่ไม่มีแผน
ลองถามตัวเองหลังเทรดแต่ละครั้งว่า ฉันตัดสินใจจากแผน หรือจากอารมณ์? ถ้าทำแบบนี้ได้ทุกเทรด จะเริ่มเห็นรูปแบบที่ชัดขึ้นเรื่อยๆ ว่าความกลัวและความโลภของคุณหน้าตาเป็นยังไง และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการควบคุมมัน
